Sidebar

 

بودا، لقب گوتمه است. گوتمه، بنيانگذار آيين بودايي است. واژة بودا در سانسكريت به معناي كسي است كه به روشن بيني و اشراق رسيده است. بودا در شهر قديمي كاپيلاواستو در جنوب نپال متولد شد. تاريخ تولد او دقيقاً روشن نيست، اما احتماً در حدود قرن ششم تا چهارم قبل از ميلاد مي زيسته است.
زندگي بودا با افسانه آميخته است. گفته شده كه از طبقة كشتريه (طبقه سلحشوران و جنگجويان) بود. پدرش بر قبيله شاكيان فرمان مي راند. بر اساس متون بودايي در 29 سالگي با مشاهده چهار منظرة "پير سالخورده"، "مريض درمانده"، "جنازه" و "راهب" قصر پدر، همسر و تنها فرزندش را ترك كرد، موي سر تراشيد، لباس راهبان هند را پوشيد و شش سال به رياضت مشغول شد. سرانجام در زير درختي كه بعدها آن را درخت بودهي(درخت بيداري و روشنايي) ناميدند، بودا شد، يعني به روشن بيني رسيد. بودا در زير درخت به چهار حقيقت برجستة آيين خود دست يافت: هر آنچه پا به عرصة هستي مي گذارد محكوم به رنج و درد است؟ مبدإ رنج، تولد و پيدايي است؛ بنابراين بايد گردونة مرگ و حيات را متوقف كرد؛ و راهي كه به سوي آزادي مطلق مي رود، پس از مراحل هشتگانه است، شامل: درك درست، فكر درست، گفتار درست، كردار درست، زندگي درست، كوشش درست، پندار درست و توجه (مراقبه).
بودا شاگردان زيادي تربيت كرده و به اطراف و اكناف فرستاد و براي راهبان بودايي ده قانون اخلاقي وضع كرد كه رعايت پنج قانون آن براي ساير بوداييان نيز لازم بود.
آيين بودا در قرن سوم پيش از ميلاد، بر اثر فعاليت هاي تبليغي آشوكا، امپراطور هند كه در حدود 268 پيش از ميلاد به تخت نشست، در سر حرات هند و ايران گسترش يافت. در واقع او سبب شد آيين در حد يك فرقة كوچك هندي باقي نماند و گسترش يابد.
از بودا در فرهنگ اسلامي بيشتر به نام "بوزاسف" ياد شده و او را فيلسوفي معتقد به تناسخ دانسته اند كه اين باور را در هند رواج داد. شهرستاني از پيروان بودا به نام اصحاب "بدده" ياد مي كند و مي گويد: بدده كسي است كه در اين عالم متولد نشود، نكاح نكند، نخورد، نياشامد، پير نشود و غيره.
برخي از علماي اسلام او را پيامبر دانسته اند. چنان كه محمد باقر مجلسي داستان بلوهر و بوزاسف را در بردارندة حكمت هاي شريفة انبيا و مواعظ لطيف حكما و گنجي از گنج هاي رباني دانسته است. گفته اند كه بودا پس از 45 سال تعليم در هشتاد سالگي در گذشت.(1)
پي نوشت ها:
1. دانشنامة جهان اسلام، ج 4، ص 498 ـ 499

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر بعنوان میهمان

0
نظر شما به سامانه مدیریت ارسال شده است.

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد
  1. مهدویت
  2. شیعه شناسی

نگاهی بر زندگانی شخصى امام زمان(عج)

حضرت رضا علیه السلام فرمود:
(( و ما لباس القائم (عج ) الا الغلیظ و لا طعامه الا الخشب ؛))
((لباس قائم (عج ) جز پارچه زبر و خشن ، و غذاى او جز غذاى ساده نیست .)) (۱)
او در برخورد با مستضعفان آنچنان است که به فرموده پیامبر صلى اللّه علیه و آله و سلم .
هنگام حکومت مهدى (عج ) نیازمندانى به حضورش مى آیند و درخواست نیازمندیهاى خود مى کنند، آن حضرت مقدارى که درخواست کنندگان بتوانند حمل کنند بدون شماره به آنها مى دهد. (۲)

آشنایی با چاه عریضه در مسجد جمکران

حتما شما هم درباره چاه عریضه در مسجد جمکران شنیده اید. سوالی که برای بسیاری پیش می آید این است که آیا این چاه مورد تایید حضرت مهدی (عج) است و ایشان دستور حفر این چاه را داده اند؟ سایت مصاف با شیطان در ادامه به تحقیق در این مسئله پرداخته است…

عریضه نویسی» بمعنی عرض حال کردن به کسی برای چاره جویی در کاری می باشد که معمولا از سوی فردی که در رتبه پایین تر قرار دارد به کسی که در رتبه بالاتر قرار دارد انجام می گیرد(۱) و در اصطلاح رقعه ای (کاغذی) است که فرد حاجتمند آن را یا خطاب به خدا می نویسد و در آن خدا را به حق و منزلت معصومین برای برآورده شدن حاجتی سوگند می دهد و یا مستقیما خطاب به حضرات معصومین (ع) بخصوص امام عصر (عج) نوشته می شود که آنها را واسطه قرار داده و برآورده شدن حاجت و یا رفع گرفتاری خود را از آنها می خواهد، و سپس در آب روان، دریا، چاه آب و … می اندازد.

احساس امام زمان به منتظران

 

اگر از هر شیعه‌ای بپرسیم که «نسبت به امام زمان علیه السلام چه احساسی داری؟» احتمالاً پاسخی‌ خواهد داد که شباهت زیادی با جملات زیر خواهد داشت:

ما شیعیان، به امام زمانمان علاقه‌مندیم و برای سلامتی و ظهورش دعا می‌کنیم. ما تلاش می‌کنیم به یاد او باشیم و رضایت او را بدست آوریم. این‌ها کمترین کاری است که ما می‌توانیم برای ایشان انجام دهیم...

۹۰ اثر خواندن دعای فرج در قنوت

 

 

۱-فرمایش حضرت ولی عصر(عج) بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که فرج شما در آن است
۲- این دعا سبب زیاد شدن نعمت هاست
۳-اظهار محبت قلبی است
۴- نشانه ی انتظار است
۵- زنده کردن امر ائمه اطهار(ع) است

ارتباط با امام زمان (علیه السلام) در عصر غیبت



قسمت اول
اعتقاد بــه وجود امام زمان و حجت حق (عج) از ضروريات مذهب شيعه است. برابر روايات و ادلّه وجود امام در هر زمانى لازم است. زمين بدون حجت باقى نمى ماند. در اين زمان كه حجت الهى در پرده غيب به سر مى برد اين پرسش ها مطرح مى شود :
آيا ارتباط با آن حضرت امكان دارد يا خير ؟ آيا شيعيان و پيروان حضرت مى توانند از محضر آن بزرگوار بهره مند گردند يا خير ؟
سخن در ايــن مقوله از امـكـان عقلى نيست بلكه سخن در اين است كه آيا برابر موازين و رواياتى كه داريم چنين امرى مى شود تحقق يابد يا خير. در اين باره دو ديدگاه وجود دارد :

vertical horizontal